The Greatest Of All Time

 Bij Pitbull Boxing gaan we één keer per maand in op een bijzondere persoonlijkheid. Dit keer gaan we in op “the greatest of all time”, Muhammad Ali. Ali wordt beschouwd als een van de beste boksers die we ooit gekend hebben. Maar ook buiten de ring was hij geweldig, vol zelfvertrouwen, uniek en veel besproken. Zo werd zijn wereldtitel afgepakt, mocht hij 3,5 jaar niet deelnemen aan wedstrijden en werd hij bijna in de gevangenis gezet. Kortom een veelbewogen leven.

 

Cassius Marcellus Clay is de originele naam van Muhammad Ali, hij werd op 1 januari 1942 geboren in Louisville. Hij werd christelijk opgevoed en de naam Muhammad Ali komt dan ook pas later in zijn leven als hij zich laat bekeren tot de islam. Voordat hij zich bekeerd had begon hij al met boksen op zijn twaalfde.

 

Ruim zes jaar later kan de 18-jarige Clay naar de olympische spelen, aanvankelijk wil Clay niet gaan omdat hij bang is om te vliegen. De spelen worden in Rome gehouden en hij moet overgehaald worden door z’n eerste trainer om toch te gaan. Op de spelen won hij vier partijen, waarvan de pool Ziggy Pietrzykowski de laatste was. Clay pakte op 18-jarige leeftijd de olympische titel in het halfzwaargewicht.

 

Bij zijn terugkeer in de VS werd Clay enthousiast onthaald, maar naar verloop van tijd merkte hij dat hij als zwarte man nog steeds werd gediscrimineerd. Uit frustratie gooide hij destijds zijn gouden medaille in de Ohio-rivier. Later werd hier in 2005 het Muhammad Ali Center gebouwd, in dit museum wordt zijn missiepost voor vrede en verdraagzaamheid uitgedragen.

 

In 1960 verhuisd Clay naar Miami om te trainen met Angelo Dundee, dit zal gedurende de rest van zijn carrière zijn trainer blijven. Clay kon zich al snel meten met de zwaargewichten van die tijd. Zo werd hij door de Zweedse wereldkampioen Ingemar Johansson uitgenodigd om te dienen als sparringpartner. Johansson was zich namelijk aan het voorbereiden op een gevecht om de wereldtitel tegen Floyd Patterson. Clay had tijdens het sparren continu de overhand en de Zweed liet het partijtje na twee rondjes al stoppen. Clay zou in de media vertellen dat hij Johansson vooraf had aangeboden om er een demonstratiepartij van te maken. Johansson was niet geïnteresseerd. Clay is op dit moment in de media al wel bijdehand, maar hij is nog niet zo zelfverzekerd en uitgesproken als hij later is geworden.

 

In dat zelfde jaar ‘61 maakt Clay kennis met Gorgeous George, een beroepsworstelaar uit Amerika. Dit fenomeen kan naast worstelen ook heel erg goed aandacht trekken in de media, iets wat voor die tijd compleet nieuw was. Clay en Gorgeous George ontmoeten elkaar bij een radioprogramma voordat Clay moet gaan boksen. Gorgeous George moet diezelfde dag ook een wedstrijd vechten en probeert publiek te lokken op de radio met bijzondere uitspraken; “Als ik verlies, dan knip ik mijn haar af!”.

 

Na afloop zei George tegen Clay; “Dit trekt aandacht, veel mensen willen er nu voor betalen om te zien hoe dat ik op mijn bek ga.” Kortom, als je veel publiek wil moet je ook veel aandacht trekken. We kunnen wel concluderen dat Ali dat goed begrepen heeft.

 

Sonny Linston werd in 1962 wereldkampioen en stond bekend om zijn harde stoten. Niemand in het zwaargewicht wilde de kampioen uitdagen in die tijd. Ali zag hier zijn kans en ging het gevecht aan voor de wereldtitel. Ali zorgde er in deze wedstrijd voor dat hij de harde stoten van Linston kon ontwijken door gebruik te maken van zijn lengte en snelheid. Ali werd wel enkele keren geraakt maar beantwoordde telkens met snelle combinaties. Uiteindelijk gaf Sonny Linston in de zevende ronde op en mocht Ali zich wereldkampioen noemen. Nog in de ring riep Ali ook naar de pers; “I am the greatest”.

 

Vijf jaar lang was Ali niet te verslaan, niemand kon hem stoppen. Behalve de overheid. Ali werd opgeroepen om te vechten in Vietnam, maar hij had al meermalen in de pers laten weten dat hij daar niks voor voelde en hij ging dus ook niet. Dit zorgde ervoor dat hem zijn wereldtitel werd ontnomen en dat hij geschorst werd als bokser. Daarna dreigde er nog een veroordeling voor dienstweigering: vijf jaar gevangenisstraf en een geldboete. Hij ging in hoger beroep en zou pas in 1970 worden vrijgesproken.

Ali was wel bereid om zijn straf uit te zitten, zo zei hij in de rechtszaal:

 

“Clean out my cell, and take my tail, on the trail, for the jail, without bail, because it’s better in jail, watching television fed, than in Vietnam somewhere dead.”

 

Mohammed Ali mocht in 1974 weer vechten voor de wereldtitel en veroverde deze op de bokser genaamd George Foreman. Ali zou nog regelmatig vechten in de ring en terwijl zijn bokscarrière nog bezig was, werd zijn leven verfilmd (1977). De film en het gelijknamige boek heet “The greatest”, Ali speelt in deze film zichzelf. Later werd er in 2001 nog een film gemaakt over Ali, hierin speelt Will Smith de hoofdrol.

 

Wij vinden Muhammed Ali een grootheid, zowel in als buiten de ring. Het leek ons leuk om een beetje van zijn oude glorie in ons merk te krijgen. Daarom hebben we tijdelijk een special edition bokshandschoen toegevoegd aan ons assortiment. Deze oldschool handschoen vind je hier.